FANDOM


"Znaleziono schizofreniczkę, roztrzęsioną i po próbie samobójczej."


"Do kliniki trafiają coraz to nowe osoby, przerażone i niespokojne. Następna osoba czeka na diagnozę. U wielu pacjentów stwierdzono schizofrenię paranoidalną."


"Kolejne samobójstwo w szpitalu psychiatrycznym. Zmarłe osoby przed śmiercią wielokrotnie wspominały o prześladowcy. Były to jedynie objawy schizofrenii. "


Siedzi tam, gdzie ona zawsze słuchała jego szeptów. Brakuje mu jej. Nikt nic mu nie powiedział, nikt nie chce. Kiedy pyta, nikt nie odpowiada. Coś czuje, jakby radość, kiedy ją widzi. Czy to na pewno ona? Zmieniła się. Ale musi jej poszukać. Gdy ona siada na łóżku, wchodzi do pokoju. Nie widział jej od lat, ale poznaje kasztanowe włosy i szare oczy. "Darsy..." - mówi cicho, jak zawsze. Dziewczyna krzyczy. "Zostaw mnie w spokoju!"- chowa głowę w ramionach, a jej ciałem wstrząsają dreszcze. Ethan czuje się, jakby widział siebie. Podchodzi niepewnie do łóżka i dotyka jej ramienia. "Powoli tracisz kolory. Tak jak ja." mówi, po czym cofa się i wychodzi.

Odwija róg zakrwawionej taśmy na jego twarzy, patrząc ze zdumieniem. - Nie możesz istnieć. Nie możesz.

Czuje się samotny. Ona go jakby nie poznaje. Każe mu odejść, gdy tylko się do niej zbliży. Prosił ją, żeby wróciła. A może to on powinien wrócić? Tylko co się z nim stało? Co się zmieniło? Włóczy się bez celu po ulicy. Jest sam, ale gdyby ktoś tu był, omijał by go jak wszyscy. Może to sen. Coś musiało się stać, bo trwa już od kilku lat. Ale przytłaczająca go rzeczywistość i poczucie bezradności przywracają mu poczucie, że to prawda, i że nie powinno go tu być. Tylko że on nie wie gdzie ma iść. Jest sam. Po latach choroby i pragnieniu stracenia poczucia, że ktoś stoi obok, że go obserwuje i interesuje się nim, jest zupełnie sam. W końcu to czuje. Ale teraz tamto uczucie wydaje mu się dodawać otuchy, teraz pomogło by mu w przerażającej samotności i pustce. Spogląda przed siebie, wzdłuż ulicy. Pójdzie do niej. Pójdzie do swojej Darsy.


Ale jej tam nie było. I następnego dnia też . I kolejnego i kolejnego. Szukał jej desperacko. Nie ma jej, nie ma... Stanęła jak wryta widząc go przed sobą. Chciał ją o coś spytać, ale z jego ust nie wydobywał się żaden dźwięk. Rozejrzał się. Znał to miejsce. Spędził w nim trzy tygodnie. "Co ty tu robisz?" - spytał w końcu. "To twoja wina! To wszystko twoja wina! - krzyknęła z wściekłością. - Idź stąd, chcę już wrócić!"

Znalazł ją znów. I znów się zmieniła, w tak krótkim czasie. Teraz była blada i chłodna, z twarzą bez wyrazu. Czekał długo, aż coś powie, ale milczała uparcie. W końcu podniosła się z podłogi, niewyraźna i niespokojna, lecz patrzyła teraz na świat z ulgą. Spojrzała na niego i jej twarz na chwilę przybrała wyraz przerażenia, ale za chwilę sprawiła wrażenie, jakby zrozumiała coś, co od dawna próbuje pojąć. "Darsy - pyta Ethan. - To ty?" Ona patrzy na niego ze smutkiem. "Nie. Przykro mi." - cofa się o krok i rozpływa w szarą mgłę z wyrazem współczucia na bladej twarzy.

Muszę ją znaleźć... Darsy, gdzie jesteś? Gdzie jesteś, chodź tu... Chodź tu, Darsy...

I znów jest sam.


--> Pierwsza część

- JegErDittMareritt

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki