FANDOM


Wyobraź sobie, że znajdujesz pendrive'a (nie jest istotne gdzie go znalazłeś, więc nie pytaj). Po włączeniu znaleziska do USB od razu wyświetla się plik o nazwie "Ideał.avi”. Jakaś siła zmusza Cię, abyś otworzył owy plik, choć masz w stosunku do niego złe przeczucia. Kojarzą Ci się bowiem wszystkie te historie o dziwnych, nieraz morderczych plikach. Nie chcesz go otwierać, jesteś pewien, że będzie krył coś chorego, co kompletnie naruszy Twój zdrowy tok myślenia. Po długiej walce z samym sobą otwierasz plik. Drżącą ręką klikasz na ikonkę "Ideał.avi” i… włącza się film.

Przedstawia on kwadratowy pokój średniej wielkości o rażąco białych ścianach. Zamykasz na chwilę oczy oślepiony jasnością pomieszczenia, po chwili przyzwyczajasz się do rażącej bieli i dostrzegasz resztę elementów: Centralnie na środku białego pokoju stoi krzesło. Jest ono ustawione jak od linijki, można powiedzieć idealnie na środku.

Na krześle siedzi dziewczynka. Jej twarz wygląda jak delikatna porcelana: idealna, blada, z niezmiennym wyrazem. Oczy nienaturalnie duże jak u lalki. Na twarzy dziewczynki widnieje złowrogi, szyderczy uśmiech. Głowę dziecka pokrywają czarne, krótkie włosy, na czoło opada jej idealnie równa grzywka. Włosy w porównaniu z twarzą tworzą niezły kontrast. Ogólny schludny, lecz niepokojący wygląd dziewczynki odwraca uwagę od poszarzałej, wyblakłej sukienki, w którą jest ubrana. Na stopach ma natomiast, czarne lakierki (takie jak noszą lalki).

Siedzi tak przez 2 minuty filmu (trwa on około 5 minut). W trzeciej minucie da się zauważyć coś dziwnego - mianowicie ściany pokoju nie są już rażąco białe, ale szarawe, można powiedzieć, że w miejscach, w których łączą się z podłogą, brązowe.

- A może mi się tylko zdaje? - Myślisz.

Dziewczynka wcześniej siedząca prosto, przechyla głowę lekko w lewo. Później nic się nie zmienia, przynajmniej wygląda tak jakby nie miało już ulec zmianie, jednak 30 sekund przed końcem filmu dzieje się coś... okropnego? Nie wiem czy to dobre określenie, może raczej dziwnego?

Z oczu dziecka zaczyna wypływać ciemno czerwona maź, towarzyszy temu coraz bardziej powiększający się uśmiech. Ostatnią rzeczą jaką zauważasz przed zakończeniem filmu jest twoje odbicie… w oczach dziecka.

Film się skończył, a ty siedzisz jak wryty. Nie wiesz co masz myśleć. Zadajesz sobie ciągle to samo pytanie: "Czemu ja to włączyłem?!”. Odpowiem ci na nie dwoma słowami: Ludzka ciekawość. Chcesz innego wytłumaczenia? Dobrze: Nie jesteś idealny.

Czy wyobraziłeś sobie wyżej przedstawioną sytuację? Miała ona miejsce w Twojej głowie, tak przynajmniej myślisz, ale prawda jest taka, że oglądałeś film tu i teraz, sam go stworzyłeś, w swoim umyśle, w podświadomości, w swoim mózgu. Skoro oglądany przez Ciebie film, wytworzony w głowie był rzeczywistością, to wyobraź sobie to:

Po zobaczeniu swojego odbicia w oczach dziecka czujesz się nieswojo. Tak jakby postać z filmu była niedaleko ciebie. Dla własnego spokoju odwracasz się w stronę drzwi wejściowych do pomieszczenia, w którym się znajdujesz. Myślisz, że nie możliwe jest by coś, lub ktoś tam siedział. Patrzysz w stronę drzwi, strach Cię paraliżuje... ona tam siedzi, uśmiecha się i brudzi Ci podłogę krwawymi łzami. Jest cicho, siedzisz, nie mając odwagi się ruszyć, wśród ciszy słyszysz głos: "Nieidealny”. Mówi to dziewczynka siedząca teraz w Twoim pokoju.

Skończyłeś sobie wyobrażać powyższą sytuacje? Wsłuchaj się w ciszę.

Nieidealny… - Ten głos nie pochodzi już z twojej głowy…

SPÓJRZ NA SĄSIEDNI POKÓJ, NIE BÓJ SIĘ SPOJRZEĆ W OCZY IDEALNOŚCI!

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki